Dutch December 2004

St. Vrienden van the House of Light Nederland

website: www.houseoflight.net

e-mail: holight@xs4all.nl

giro: 333842 te Papendrecht

Dordrecht, december 2004

Opnieuw beginnen

Kent u dat ook? Je hebt ontzettend je best zitten doen op een rapport en levert het met gepaste trots af ter controle. Krijg je als commentaar: “Ik denk dat je het niet helemaal begrepen hebt. Ik stel voor dat we nog eens vooraan beginnen”. Of je hebt je uiterste best gedaan om een nieuwe elektra kabel te leggen. Zegt een deskundige dat het zo niet mag volgens de wet. Of je denkt eindelijk je computer weer op orde te hebben, lijkt er toch weer een superschadelijk virus op te zitten. Kun je weer opnieuw beginnen. Van zulke dingen word ik soms tegelijk wanhopig en opstandig.

Of dit: je hebt iemand allerlei enge ziektes toegewenst omdat hij continu aan je achterbumper hing. Je had even geen tijd voor die eenzame vrouw in de gemeente. Je bed was afgelopen zondag wederom té lekker om op te staan en naar de kerk te gaan. Je hebt, kortom, weer eens gezondigd. En dan ineens kost het veel minder moeite om je fouten te erkennen. “Want ik ben nu eenmaal een zondig mens. Maar ik weet ook dat ik bij en met Jezus altijd opnieuw mag beginnen.” Fouten tegenover God lijken makkelijker toe te geven dan fouten tegenover medemensen. Kent u dat ook?

Hopelijk niet. Want Hij is zeker bereid je te vergeven, maar dat betekent niet dat we ons gewoon maar kunnen laten gaan “omdat God ons toch wel vergeeft”. Als je het Hem vraagt, wil Hij absoluut weer opnieuw met je beginnen, zovaak als dat maar nodig is. Maar Hij vraagt wel van je om ook oprecht daarin te zijn, dus om je fouten ten opzichte van Hem (minstens) even serieus te nemen als je fouten ten opzichte van jezelf of je medemens. Zijn aanbod van vergeving is namelijk niet zo goedkoop als het soms lijkt. Hij heeft er wel degelijk voor betaald om jou te kunnen vergeven. De hoogst mogelijke prijs zelfs.

Van de penningmeester:

Eerder heb ik wel eens geschreven dat de giften van Delfzijl tot Middelburg en van Maastricht tot Petten kwamen. Tegenwoordig hebben we zelfs een sponsor uit Duitsland. "Herzlich Wilkommen und vielen dank".

Net als vorig jaar, willen we graag weer voor de kerst nog een mooi bedrag overmaken naar Israël. We hebben intussen voldoende saldo daarvoor, maar met uw iets vervroegde einde-jaars gift kunnen we wellicht nog veel meer overmaken. "Vol verwachting klopt ons hart", om maar eens te schrijven op in 5-december terminologie.

Van het bestuur

Wij zijn gezanten van Christus, God doet door ons zijn oproep. Namens Christus vragen wij: laat u met God verzoenen. (2 Korintiërs 5:20, NBV)

We leven in een tijd van onrust, terrorisme en angst. Waar is Gods licht? Waar is ons licht? Zijn wij een licht in de duisternis van deze tijd? Wat doen wij eraan? Of zijn wij in ons hart ook in de duisternis? Dit kan verschillende oorzaken hebben. Wat kunnen wij doen?

Als eerste: laat u met God verzoenen. Hoe? Onze zonden belijden en bidden dat Gods Licht weer door ons heen mag stralen. Juist met de kerst op komst betekent licht stralen heel veel. Verzoening met God en onze naaste, dat geeft vrede. Verzoening is een van de aspecten waar de House of Light in Israël aan werkt. Wat zal het mooi zijn als Joden, Arabieren en ook wij ons verzoenen in 2005. Met Gods zegen is alles mogelijk.

Anis en Nawal Barhoum zijn met hun jongste dochter Rajaa’ in september op tournee geweest door Nederland. In verschillende kerken mochten zij over hun werk in Israël vertellen en via een Powerpoint-presentatie ook het een en ander laten zien. Bij enkele bijeenkomsten waren ook de Nederlandse vrijwilligers Ies en Jeane Roos aanwezig. Zij vormen al enkele jaren een belangrijke ondersteuning voor het werk van de House of Light. Joseph Koleh, de voorganger uit een Arabische gemeente in Amsterdam zorgde voor de vertaling van het Arabisch naar het Nederlands.

Vlnr: Ies, Anis en Nawal Anis spreekt en Joseph vertaalt

We mochten een dag op een Arabische conferentie aanwezig zijn. Deze conferentie werd georganiseerd door de stichting Evangelie en Moslims. Anis hield daar een bemoedigende toespraak tot het aanwezige gehoor, vaak voormalige moslims die christen geworden zijn. Dan zie je hoe moeilijk ex-moslims het kunnen hebben als zij zich bekeren tot het christendom. Maar zij zijn ook de grote getuigen voor hun omgeving. Nawal en Rajaa’ lieten daar weer wat van hun werk in Israël zien. Rajaa’ nam tijdens Anis’ toespraak de kinderen mee en leerde hen in 1 uur een van de dansen die de King’s Kids in Israël opvoeren. Ze was erg tevreden over haar leerlingen!

Opvoering door Arabische kinderen Rajaa’ (links) met een van haar leerlingen

Verder zijn we bij verschillende organisaties geweest voor goede gesprekken.

Het was een gezegende tournee. Eén van de gevolgen van deze tournee is dat een kinderbijbelclub uit Papendrecht 1 jaar wil gaan sparen voor het werk van de King’s Kids van de House of Light in Israël.

Wij gaan in Nederland ons in de toekomst richten op nog meer gebed voor de House of Light in Israël. Ze hebben veel gebedssteun nodig voor alle aspecten van hun gevarieerde bediening.

Nawal, Anis voor de Hoop in Dordrecht Anis (links) in gesprek met Herman Takken van

St. Evangelie en Moslims

vlnr: Anis, Rajaa’, Nawal, Ies, Jeane

We hopen in Nederland door te kunnen gaan met het geven van House of Light-avonden in kerken of waar men ons ook uitnodigt voor een presentatie. Nodigt u ons ook eens uit voor een House of Light-avond in uw kerk, vereniging of gemeente?

We danken u alvast voor al uw gaven en gebeden!

Gelukkige kerstdagen en een gezegend, verzoenend 2005!

Hartelijke groet van het bestuur.

Waar liefde woont, gebiedt de Heer Zijn zegen (Psalm 133:3, berijmd)

Nieuws uit Israël

Naar aanleiding van de dood van Yassir Arafat bidden wij dat de volgende leider van de Palestijnen iemand is die alleen de wil van de Heer wil doen, niet die van een of andere politiek leider of groepering.
De gevangenisbezoeken gaan weer normaal verder. Anis was gezegend met de gelegenheid om privé-tijd te hebben met diegenen die een jaar of meer geleden hun leven aan Jezus gaven. De Heilige Geest onthulde echter dat er nog zonde in hun leven was en ze baden om vergeving.
Ons laatste bezoek aan de gevangenis was een grote zegen. We werden dit keer vergezeld van een Amerikaanse gevangenispastor en een Amerikaanse vrouw die in Katzrin woont in een Huis van Gebed en vroeger in Amerika ook gevangenissen bezocht. De Heer leidde ons in gebed voor gevangenen die naar voren kwamen na een oproep. De gevangenen getuigden dat het bezoek van Anis aan deze gevangenis en zijn gebed de week ervoor bevrijding gaf aan een van de gevangenen. Deze gevangene is nu weer thuis bij zijn familie op een zeer wonderbaarlijke manier.
Wij waren onlangs de hele dag vervuld van vrede en vreugde. We werden voor een bespreking met de gevangenisautoriteiten uitgenodigd, samen met drie Grieks-orthodoxe priesters en twee Rooms-katholieke nonnen, die in Jeruzalem wonen. Zij bezoeken regelmatig twee gevangenissen in Tel Aviv en houden dan een mis vanuit hun eigen gemeente. Het zijn geen Israëlische staatsburgers, maar ze leven hier in kloosters. De vergadering werd verder bijgewoond door de rabbijn, die verantwoordelijk is voor religieuze zaken in gevangenissen, het hoofd van de afdeling die bepaalt wat er de gevangenissen in mag, de vrouwelijke veiligheidsbeambte die bepaalt wie er wel en wie niet gevangenen mag bezoeken en wat er aan een gevangene mag worden gegeven, en de jurist die over de algemene gevangenisregels gaat. We waren het erover eens, dat er een goede ruimte moet zijn om samenkomsten te houden en dat de gevangenen van tevoren op de hoogte zijn van onze komst. Dit mag geen probleem zijn, omdat wij de autoriteiten al minstens een week van tevoren informeren. We bespraken verder de volgende zaken:

Ø Ze beloofden Nawal een permanente vergunning te geven om met Anis de gevangenissen te bezoeken wanneer nodig. Ze kan begin volgend jaar een officieel verzoek hiertoe indienen.

Ø Ze zullen de mogelijkheid bespreken om een andere permanente vergunning te geven aan een bepaalde voorganger, die wij genoemd hebben. Deze voorganger is nog hierover in gebed.

Ø Ze willen dat wij hen schrijven over de grote behoefte aan een Russische vertaler, die met Anis kan meegaan bij al zijn bezoeken. We moeten hen namen geven en zij zullen het in overweging nemen. Bid met ons voor een geschikt persoon. Het moet een goede christen zijn, die Russisch is, niet Joods, en met een Israëlische identiteitspas.

Ø De koekjes en andere eetbare tractaties voor de gevangenen moeten allemaal kosher zijn, ook al is het voor niet-Joodse gevangenen bestemd. De hele gevangenis moet kosher zijn.

Ø Ze zullen ook Anis’ suggestie overwegen om een pakket boeken, DVD’s, videobanden en geluidscassettes in de gevangenisbibliotheek neer te leggen.

Ø Verder zullen ze kijken of we bij een verjaardag van een gevangene een simpele koshere taart kunnen meebrengen en een klein maar wel noodzakelijk cadeautje.

Ø Sommige gevangenen krijgen volstrekt geen hulp van familie. Bekeken zal worden of wij zo iemand een telefoonkaart en wat kleren mogen geven.

Ø Een Joodse of moslim-gevangene zal nooit onze samenkomsten mogen bijwonen, zelfs niet als de gevangene hierom vraagt of als de Joodse gevangene bewijzen overlegt dat hun christelijke vader hen een christelijke opvoeding heeft gegeven en dat ze als baby gedoopt zijn. Ze zullen hun best doen om te voorkomen dat mensen zich in een gevangenis tot een andere religie bekeren, omdat ze menen dat mensen het wellicht doen onder druk of om een snelle oplossing voor hun situatie te bewerkstelligen en er dan later spijt van krijgen. De rabbijn voegde hieraan toe, dat hijzelf ook de pogingen van veel moslims om Joods te worden blokkeert, omdat hij denkt dat ze het alleen om veiligheidsredenen doen.

Ø Intussen bereiden we ons voor op de kerstbezoeken aan 12 tot 14 verschillende gevangenissen. De autoriteiten suggereerden dat wij enkele gevangenissen voor onze rekening nemen en de priesters en nonnen de overige. Dit zou de autoriteiten veel tijd besparen in de organisatie. De Heer maakte ons echter al meteen duidelijk, dat wij een andere roeping hebben. Het gaat er niet alleen om een mis te organiseren, maar ook om hen de boodschap van verlossing te brengen, hen te bemoedigen en te leren om volgens hun roeping te leven volgens het nieuwe leven dat hen gegeven werd nadat ze gewassen waren in het Bloed van het Lam. Dus we besloten om alle gevangenissen te bezoeken en geschenken mee te nemen. Er zijn ongeveer 250 Israëlische gevangenen, zowel Russen als Arabieren en ongeveer 700 illegale buitenlandse werknemers. De Heer heeft al voorzien in een deel van de financiën voor de geschenken. We hebben ongeveer NIS 20.000 (€ 3460) nodig en we hebben nu al NIS 4700 (€ 815).

Vrijwilligers van de kerstbezoeken van vorig jaar

We hebben allemaal de belofte dat de Heer Zijn hand zal openen en de verlangens van elk levend wezen zal vervullen. Wij maken ons dus nooit zorgen. Moge de Heer u altijd in elk opzicht verrijken, zodat u gul kunt zijn bij elke gelegenheid en uw gulheid zal leiden in dank aan God. (zie ook 2 Korintiërs 9:11).
Op zaterdag 23 oktober hielden wij een samenkomst van Arabische christenen en Messiaanse Joden in Loobye, bij Tiberias. Er waren ongeveer 500 mensen. Wij verzorgden het kinder- en jeugdprogramma. We werden echt gezegend met de vriendschap en liefde die we konden merken onder de deelnemers uit diverse gemeentes, kerken en achtergronden. Er kwamen ook vier Druzische echtparen. Zij waren een goed getuigenis voor ons allemaal. De Druzische religie lijkt wat op de Islam. Ze zijn echter erg gesloten en hebben veel beperkingen. Het de rug toekeren van hun gemeenschap en religie kan de dood betekenen, maar de genade van de Heer beschermt hen. Onze King’s Kids traden die dag ook op en zij leerden veel kinderen een dans, die zij vervolgens met hen opvoerden.

Kinderopvoering in Loobye

We namen een stap in het geloof en besloten een kamer voor te bereiden, die wij in de toekomst willen gebruiken als internetcafé. Dit café is bestemd voor de jeugd van Shfar-Am, om hen op die manier wat afleiding te geven. Dit café zal ’s middags en ’s avonds open zijn. Er zal altijd toezicht zijn van iemand die sterk in het geloof staat, zodat er uitsluitend websites bezocht worden, die opbouwend zijn. We hebben een paar kasten besteld om het een en ander in op te kunnen bergen en ook zullen er binnenkort vier tafels komen waar de computers op komen te staan.
Prijs de Heer voor een 11 jarig meisje, dat Afaf heet. Ze is de kleindochter van een vrouw die regelmatig de gemeentebijeenkomst van de House of Light bezoekt. Afaf had kanker en zou chemo-therapie moeten volgen, ware het niet dat ze tot verbazing van de artsen plotseling genezen was. Haar ouders vertelden de artsen dat dit gebedsverhoring is.
Nawal’s zuster Amal heeft al haar tweede chemo-kuur gehad nadat er bij haar borstkanker geconstateerd werd. Deze kanker is erg kwaadaardig en ze zal acht keer chemo-kuur en acht bestralingen nodig hebben. Bid dat de Heer haar kracht van boven zal geven om dit te doorstaan en Zijn hand en liefde te voelen gedurende deze moeilijke tijden.
Groepen uit verschillende landen bezoeken deze dagen de House of Light om met ons te bidden en te zien wat er zoal gebeurt. Dit is voor ons een grote bemoediging.
Een Canadese groep, die altijd bidt voor de House of Light, heeft ons voor de eerste keer in het echt gezien. Alleen de groepsleiders hadden ons al eerder ontmoet. Ze brachten een gift van ongeveer NIS 5000 (€ 875). Wij mogen zelf bepalen welk project het geld het meest nodig heeft.
De extra kamer die we aan onze kelder aanbouwen zal spoedig klaar zijn. We bidden voor meubilair zoals stoelen, een TV met DVD-speler voor de kinderen in de House of Light en een kast voor het speelgoed en de spelletjes. Eind van dit jaar zou alles klaar moeten zijn.
Een groep van de Discipleship Training School van Youth with a Mission (Jeugd met een Opdracht) kwam ons helpen met het bewerken van het stuk land dat we hebben. Zij brengen de stenen naar de rand van het land, ontdoen het gedeelte rondom de olijfbomen van doorns en geven deze bomen water en kunstmest. Dit doen ze 3 uur per dag. Verder bezoeken ze een of twee families per dag voor bemoediging. We zingen en delen iets uit de Bijbel en bidden voor deze families en hun problemen.

Onze Amerikaanse christelijke psychologe is 1 november bij ons begonnen. Ze heeft gebed nodig voor hemelse wijsheid en ook voor financiële ondersteuning. Onze dochter Ranaa’, die zelf net psychologe geworden is, afgezien van het voltooien van haar afstudeerscriptie, zal haar vertalen voor haar cliënten, die regelmatig in de House of Light komen.
Rajaa’ is met haar werk als logopediste begonnen voor patiënten met afasie (spraakstoornis door hersenbeschadiging) in een ziekenhuis in Ra’anana bij Tel Aviv. Ze werkt daar 3 dagen per week en logeert dan bij een Messiaans-Joodse familie. In de weekends is ze thuis.

King’s Kids zomerkamp

In augustus hielden de King’s Kids hun zomerkamp. Hun motto was: Bedenk toch hoe groot de liefde is die de Vader ons heeft geschonken! Wij worden kinderen van God genoemd, en dat zijn we ook. (1 Johannes 3:1, NBV). Deze woorden werden regelmatig gezongen door het koor van de King’s Kids, gedurende het hele kamp, in het Hebreeuws en Arabisch.
Het reizende King’s Kids kamp begon 2 augustus in het St. Margaret’s hostel in Nazareth. Jongeren uit heel Israël, (Nazareth, Netanya, Shefa-Amer, Jeruzalem, Hadera) als ook uit Palestina (Beit Jala, Beit Sahoor), zowel Hebreeuws als Arabisch sprekenden dromden samen met ook nog enkele Amerikanen en Duitsers rond de inchecktafel in de voortuin. Daar meldden ze zich aan en kregen de kamersleutels. Laat in de middag was iedereen ingeschreven en het kamp was begonnen. Onmiddellijk werd begonnen met repeteren voor onze evangeliserende en choreografische zang- en dansoptredens en binnen enkele dagen hadden de kinderen hun gedeeltes ingestudeerd. Tussen de repetities en de vrije tijd door verheerlijkten we samen God in het Hebreeuws, Arabisch en Engels. We kregen intensief onderwijs van de kampleiders over onderwerpen als gebed, de eigenschappen van God, het Vaderhart van God (zie foto), verzoening, doel en bestemming van de gelovige, enzovoorts.

Het vaderhart van God

Als je onderwijs geeft aan deze kinderen, vraag je je toch af of ze wel hebben opgelet of niet, vooral op dagen dat ze hard gewerkt en opgetreden hebben en laat naar bed zijn gegaan. Maar de kinderen waren duidelijk alert. Op de derde avond in het St. Margaret hostel sprak een van de leiders over hoe God Liefde is. Aan het einde van zijn verhaal hadden we een periode waarin de kinderen ongeveer 10 minuten met God stil konden zijn. God gebruikte deze tijd echt om heel veel pijn en verdriet in hun harten aan te spreken, want veel kinderen begonnen te huilen en voor elkaar te bidden. Deze bedieningsperiode duurde daarom geen 10 minuten, maar een vol uur!

Op vrijdag hadden we ons eerste optreden in een ziekenhuis vlakbij. Daarvoor hadden we eerst een zogenoemde Hartsvoorbereiding gehad, een tijd waarin we onze harten rein voor God konden maken zodat ons getuigenis over Christus uit een puur hart zou komen. Dit betekent dat iedereen zijn zonden aan God belijdt en eventuele conflicten met andere mensen, die gedurende de dag ontstaan zijn, oplost.

Na dit eerste optreden ging het kamp naar Nazareth. We reisden per bus naar een camping bij Tabgha. Deze stad ligt bij het meer van Galilea, waar volgens de traditie Jezus het wonder volbracht van de vermenigvuldiging van de broden en de vissen. Terwijl de meisjes in van airconditioning voorziene gebouwen verbleven, kregen de jongens de echte kampeerervaring van slapen in tenten en gebouwen zonder airconditioning.

Na nog enkele dagen gevuld met repeteren, lofprijzing, onderwijzing en ook zwemmen in het openlucht zwembad, gaven we twee optredens. Het eerste werd gegeven voor de Benedictijnse kloostergemeenschap in Tabgha, het tweede later die avond voor de andere kampeergasten. Veel ouders kwamen hier ook hun eigen kinderen zien optreden. Na dit optreden namen we afscheid van de jongere groep King’s Kids en gingen verder met onze tournee met de oudere kinderen.

Zondagmorgen pakten we weer in en vertrokken we naar de Dode Zee. Het was leuk, maar zeer heet. Later die middag gingen we naar de Baptist Village, een vakantieoord bij Tel Aviv, waar we vier dagen verbleven. Op onze eerste volledige dag gaven vijftien kinderen en leiders een mini-optreden in de Armeense wijk van de oude stad van Jeruzalem.

Een aantal evangelische kerken in de buurt hadden hun krachten gebundeld om een Kinderdag te houden met muziek, clowns en andere leuke dingen om de plaatselijke kinderen te vermaken. Het publiek genoot echt van het King’s Kids optreden. Een dame zei dat zodra we het podium opgingen om ons optreden te beginnen, ze de aanwezigheid van de Heilige Geest voelde neerdalen op die plaats.

De volgende avond hadden we een unieke gelegenheid om van de liefde en glorie van Christus te getuigen in de straten van Tel Aviv.

In samenwerking met Dugit, een Messiaans-Joodse organisatie in die stad, gaven we een optreden op het Dizengoff plein, waar velen van ons goede gesprekken hadden met mensen over het evangelie. We konden ook veel uitnodigingen uitreiken aan mensen voor een gratis kop koffie in het koffiehuis van Dugit in Tel Aviv. Een bijzonder succesvolle avond!

We traden verder nog een keer op in het Baptist Village, waar weer veel familieleden van de kinderen kwamen zien wat voor een geweldig werk hun kinderen deden.

King’s Kids treden op in de Oude Stad van Jeruzalem

Tijdens ons verblijf in Baptist Village namen we de kinderen mee naar de oevers van de nabijgelegen Yarkon rivier om te vertellen over onze ervaringen in Tel Aviv. Ook was dit een tijd van bediening voor de kinderen in heel moeilijke familieomstandigheden. Opnieuw, net zoals op de derde avond, werden veel tranen vergoten door deze kinderen en er was veel bediening aan elkaar in gebed en bemoediging.

De laatste dagen van het kamp verbleven we in de Finse school in West-Jeruzalem waar we meer tijd hadden voor onderwijs en lofprijzing. Een speciale gebeurtenis was een serie van twee zeer intensieve vraag-en-antwoord sessies over relaties tussen jongens en meisjes. De kinderen hadden veel vragen en we konden praten over heel veel belangrijke zaken rond dit onderwerp.

King’s Kids optreden in Petah Tikvah en in Beit Jala

voor een Israëlisch publiek voor een Palestijns publiek

Op de laatste avond van het kamp, zaterdag 14 augustus, gaven we een laatste optreden. Hierna was het tijd om in te pakken, adressen uit te wisselen en afscheid te nemen. Laat in de avond vertrok de bus weer terug naar het noorden, naar Galilea.

We zien nu al uit naar volgend jaar!

Hartelijke groeten van de familie Barhoum!