Kerst 2003

Dordrecht, december 2003 Feestkleding Toen de koning binnenkwam om zijn gasten te zien, merkte hij iemand op die geen feestkleding droeg. (Mattheüs 22:11) Het is u vast niet ontgaan dat “de feestdagen” weer voor de deur staan. Sinterklaas, Kerst, Oud en Nieuw. En in mijn geval ook nog de 5e verjaardag van onze oudste dochter. Al die feestelijkheid brengt vaak een prettige spanning of verwachting met zicht mee. Een dergelijke spanning zou je ook verwachten als je bent uitgenodigd voor een bruiloft. Van de zoon van een koning nog wel. Maar de genodigden dachten daar anders over zoals u in Mattheüs 22:2-6 kunt lezen. Uiteindelijk stuurt de koning zijn slaven erop uit om een ieder die ze tegenkomen, uit te nodigen voor het bruiloftsfeest. En de zaal stroomt vol met mensen. Als de koning zelf binnenkomt, ziet hij dat er een man tussen zit zonder feestkleding. De koning spreekt hem erop aan, en laat de man zelfs verwijderen. Dit stukje heb ik lange tijd vreemd gevonden. Ik bedoel maar; je wordt op straat uitgenodigd voor een feest waar je binnen de kortste keren wordt verwacht. Goede kans dat de man helemaal niet meer langs zijn huis is geweest om zich te verkleden. Of misschien bezat hij alleen maar de kleren die hij aan had. Maar onlangs hoorde ik van een predikant het volgende, wat voor mij een verhelderend licht op Mattheüs 22:1-14 deed schijnen. Stel je nu eens voor dat je bij de toegangsdeur de zaal dergelijke kleding uitgereikt krijgt? Dit was indertijd volgens die predikant de gewoonte en onder andere Augustinus heeft dit ook verondersteld. Dan heeft iedereen die door de juiste Deur (Johannes 10:9) komt deze kleding gekregen. Het maakt niet meer uit met welke kleren je komt, want de gastheer zelf zorgt voor speciale feestkleding voor al zijn gasten. En ook moet ik denken aan Jesaja 61:10: Want Hij sloeg om mij heen de mantel van het heil. Maar wie via een andere weg probeert binnen te komen, kan geen feestkleding ontvangen hebben. Want niemand komt binnen (= tot de Vader) dan door Hem (vergelijk Johannes 14:6). Met de feestdagen voor de boeg zal iedereen zich waarschijnlijk weer regelmatig afvragen: Wat zal ik aantrekken? Dat mag denk ik ook wel. Maar laat u bovenal steeds weer kleden met die speciale kleding dat de Koning ook u wil geven of al gegeven heeft. Van de penningmeester • In augustus heeft de kascontrole over 2002 plaatsgevonden. • De jaarstukken zijn weer bij de belastingdienst gedeponeerd. • We zijn blij met alle donaties die we nog steeds mogen ontvangen van onze maandelijkse donateurs, maar zeker ook van degenen die eens per jaar een bijdrage storten. Rekenend met de maandelijkse donaties kunnen we voor de kerst € 1.500 overmaken naar Israël. Mochten er voor die tijd nog enige jaargiften binnenkomen, dan wordt dat wellicht opnieuw € 2.000. Mogen wij (en de Barhoums) ook “met u rekenen”? Van het bestuur Schaam je niet om van onze Heer te getuigen (2 Timotheüs 1:8) Ook de House of Light in Israël en hun vertegenwoordiging in Nederland willen zich niet voor dit getuigenis schamen. In de afgelopen tijd stonden wij met onze kraam op diverse plaatsen, altijd mèt Israëlische vlag. Je ziet positieve blikken, maar ook blikken van… voor Israël?? De King’s Kids in Israël maakten een groot kleurig kleed met daarop de tekst uit Philippenzen 1:27 Zorg er wel voor dat uw levenswandel in overeenstemming is met het evangelie van Jezus Christus. Dit stond er in het Hebreeuws en Arabisch. Dit kleed, dat wij later van ze gekregen hebben, hing achter onze kraam. We zagen veel Arabische mensen de tekst lezen en ze bleven kijken naar dit kleed. Wie zal weten, hoe de tekst hen zal raken? We moeten allemaal kiezen vóór of tegen dit getuigenis. De familie Barhoum gaat tegen alles in door met hun getuigenis in Israël. Volgend jaar komen de Barhoums weer naar Nederland en wel in de 2e helft van september. Exacte data volgen nog. Zij willen graag weer in kerken en waar men hen vraagt spreken en ook dingen laten zien van hun getuigend werk in velerlei opzicht in Israël. U kunt hen uitnodigen en daarmee getuigend zijn voor uw kerk, gemeente of groep voor onze Here Jezus, die alle volkeren in Israël, zowel het Arabische als het Joodse, nog steeds lief heeft. Durft u voor uw getuigenis en voor uw liefde voor Israël uit te komen? Ik (Ruud Steenbeek) ben onlangs naar Israël geweest om persoonlijk te kijken hoe het daar gaat. Anis Barhoum vroeg me om in Nederland om gebed te vragen voor meer vriendschapsrelaties tussen Arabische christenen en Messiaanse Joden. De verzoening is al aardig op weg, maar er moeten veel meer vriendschapsrelaties gevormd worden. Ook is het van belang dat meer christelijke gemeentes, zowel Joodse als Arabische, mee gaan doen met verzoening en het vormen van vriendschapsrelaties. Dit wordt gezien de huidige situatie steeds belangrijker. Ik ben met Anis ook naar een Libanese vluchtelingenfamilie geweest. Hun situatie is vaak heel schrijnend. De man van de familie waar ik geweest ben, heeft in de South-Lebanese Army gezeten en heeft daar veel wreedheden begaan om de Israëliërs tevreden te stellen. Hij is hier psychisch behoorlijk door beschadigd en heeft dringend medicijnen nodig om zijn anders onbeheersbare driftbuien in bedwang te houden. Ook zijn vrouw en zoontje hebben medicijnen nodig. Hij heeft alleen het geld niet. Anis en ik zijn langs geweest om hem wat eten en kinderspeelgoed te brengen, omdat hij daar het geld ook niet voor heeft. De Israëlische regering biedt een premie aan van $ 50.000 voor elke familie die terugkeert naar Libanon. Zij zouden echter allemaal zonder meer door de Hezbollah worden doodgeschoten, als ze dit zouden doen. Om op een wat vrolijkere noot verder te gaan: ik was aanwezig bij een sportdag van Arabische en Joodse jongeren, die in gemengde teams diverse sporten beoefenden, zoals waterballonnen overgooien en kegelen. Op de volgende pagina ziet u enkele foto’s.

Wij wensen u gezegende kerstdagen en een voorspoedig en vreedzaam 2004! Salaam/Shalom, Het bestuur.
Nieuws uit Israël Beste vrienden en gebedspartners, Leer een kind van jongs af aan de juiste weg te volgen; Ook als hij ouder wordt, zal hij er dan niet van afwijken. (Spreuken 22:6) Het zomerkamp van de King’s Kids – weer een groot succes! Onze kleine groep van 31 bracht een week door in St. Margaret Hostel in Nazareth om de Heer te lofprijzen, te leren en samen te zijn. Als je een van de King’s Kids vraagt wat de reden is voor de hoop die in hem of haar is (1 Petrus 3:15), dan weet hij of zij nu het antwoord. Ons doel voor het kamp van dit jaar was namelijk om te leren wat het antwoord is op deze vraag, eerst voor onszelf en later ook voor anderen. Verzoening Dit jaar hadden we maar vier Messiaans-Joodse deelnemers in het kamp. Het kamp was namelijk aan het eind van de zomer en het was moeilijk voor iedereen om te komen. De Heer heeft onze tijd desondanks gezegend, want ook nu werden Joods/Arabische vriendschappen opgebouwd en versterkt in de kampweek. Hieronder volgen enkele hoogtepunten:
	Op de vierde dag van dit kamp hebben we onze spieren ingezet. We splitsten ons in twee groepen: de jongens gingen naar het kantoor van de Child Evangelism Fellowship en de meisjes naar de Nazareth Baptist School. Hoewel sommigen vonden dat we wel erg hard moesten werken, was het toch een fantastische tijd om te leren om samen te werken en om dienaren van de Heer te zijn. “Het is goed dat we mensen kunnen helpen zonder ervoor betaald te worden, om de liefde van Jezus Christus te laten zien in hoe Hij zou dienen”, zei Albina uit Jeruzalem terwijl ze schoolbanken schoonveegde.
Na al dat werk moesten we wel wat afkoelen, dus het was goed dat we hadden gepland om de rest van de dag door te brengen in het zwembad.
	Bediening “Dit is de eerste keer dat ik iemand over Jezus heb verteld”, zei Essa uit Nazareth, toen ze het evangelie had uitgelegd aan een van de stafmedewerkers van het hotel, waar we het kamp hielden. De staf was bereid om als “proefkonijn” te dienen voor onze kampdeelnemers om hun geloof uit te leggen. Rajaa’ (de jongste dochter van Anis en Nawal Barhoum) verdeelde de kinderen in groepjes van twee en wees elk groepje toe aan een stafmedewerker. Na twee uur praten en discussiëren, kwamen de kinderen helemaal extatisch terug van hun ervaringen met het uitleggen van het evangelie.
	Op de vijfde dag hadden we ons eerste optreden in Akko aan boord van een schip, dat in de haven lag. We hadden een klein publiek, maar na het optreden verspreidden de kinderen zich over het hele havengebied en vertelden over hun persoonlijk geloof in het evangelie van Jezus Christus aan zoveel mogelijk mensen. Er werd veel gezaaid en water gegeven (1 Korintiërs 3:6) die dag. We realiseerden ons dat we een goede plaats hadden uitgekozen, toen we veel vragen kregen over het evangelie van de mensen die in de haven waren. “Heeft Jezus zelfmoord gepleegd voor mij?”, vroeg een vrouw, toen we haar vertelden dat Hij vrijwillig stierf voor haar zonden.
Opnieuw hebben we een duidelijke voorstelling van het evangelie gegeven gedurende onze laatste voorstelling, dit keer in het hotel waar we verbleven. Vlak voor de voorstelling verdeelden we ons in groepen en gingen door de straten om mensen uit te nodigen. Het publiek was uiteindelijk erg klein, maar we vertrouwen erop dat iedereen aangeraakt werd door de Heilige Geest en we weten dat iedereen hoorde over Diegene die de Reden is voor de Hoop die in ons is.
	Laten we bidden voor het House of Light land! Op 3 september ontdekten we dat dieven hadden ingebroken in de opslagcontainer die op het land van de House of Light staat. Ze hadden het dak opengebroken en diverse gereedschappen en voorraden meegenomen. We waren een beetje van slag, omdat we geloven dat het land een project is, waar de Heer ons in meeneemt. Tot nog toe is er echter geen doorbraak in het krijgen van toestemming van de Israëlische overheid om er een gebouw neer te zetten en we hebben ook nog geen boer gevonden, die voor ons het land kan bewerken.
We geven toe dat het frustrerend is om te wachten, terwijl het land braak ligt, de tractor stof staat te happen en ons gereedschap gestolen wordt. We geloven nog steeds dat het plan van de Heer werkelijkheid zal worden en zijn extra gemotiveerd om in geloof te wachten op de gelegenheid om het land te gaan gebruiken. Anis heeft verscheidene dagen besteed aan het repareren van het dak van de opslagcontainer en het schoonmaken van het land. We zijn wel blij dat ondanks het ontbreken van een boer er toch nog een olijfboom en twee wijnstokken bloeien. We vragen u om met ons te bidden voor de gelegenheid om een gebouw neer te zetten op het land en ook voor een christelijke boer, die het land kan gaan bebouwen.
Bid dat gevangenisdeuren open zullen gaan! Een tijdje geleden kwam Anis terug van een gevangenis in het noorden van Israël met het nieuws dat gevangenen erg blij waren dat hij langskwam en hem gevraagd hadden om volgende week terug te komen om verder te gaan met de bijbelstudie. Hij ging terug en hoewel er wat moeilijkheden in de gevangenis waren, lieten de autoriteiten hem uiteindelijk toch binnen. Toen hij binnen was, kwam er niemand naar de samenkomst. Uiteindelijk was hij in staat om te spreken met een van de mannen, die speciaal gevraagd had om Anis te kunnen ontmoeten. De man lag in bed met een ooraandoening, maar stond toch op om met Anis te spreken. We prijzen God dat deze gevangenen meer over de Heer willen horen. We hebben veel gebed nodig voor de autoriteiten, dat zij ons gunstig gezind zullen zijn en toestemming zullen geven voor het houden van speciale kerst-samenkomsten in elke gevangenis. We bidden dat ons team ook iemand zal hebben die kan zingen in het Russisch of in het Roemeens, om de nieuwe immigranten te bereiken die nog niet goed Hebreeuws spreken. We bidden verder voor de toestemming dat we een klein cadeautje de gevangenis in mogen brengen voor elke gevangene die we ontmoeten. Dit project zal ook wat financiële support nodig hebben, bid alstublieft dat de Heer hierin zal voorzien. Als de Heer het op uw hart legt om te helpen, danken we u bij voorbaat. De gevangenissen hebben onlangs een nieuwe beperking opgelegd aan gevangenen die tot levenslang veroordeeld zijn. Zij mogen niet langer naar Anis’ samenkomsten komen. Sommige van deze mensen zijn flink gegroeid in de Heer en we willen graag dat dit doorgaat. Hoewel de vijand veel hindernissen opwerpt, weten we dat niets op kan tegen de liefde van Christus. Bid met ons in geloof dat meer deuren open zullen gaan en dat deuren die gesloten zijn opnieuw geopend zullen worden. Conferenties We willen graag een speciaal dank-je-wel zeggen aan iedereen die geholpen heeft om ons in staat te stellen om de conferenties over verslaving in Madrid en de gevangenisbediening in Toronto bij te wonen. We blijven werken in deze bedieningen en vinden het belangrijk dat we steeds meer training krijgen van experts op dit gebied. We hebben heel veel nieuwe contacten kunnen leggen met mensen in dezelfde bediening. We vonden het heerlijk om ervaringen uit te wisselen met anderen en te kunnen leren van hun ervaringen. De sessie “Post Prison Ministry” (bediening na de gevangenis) vonden we het best van allemaal. We hebben ook veel dingen geleerd over het in huis hebben van meisjes die in de problemen zitten. Een voorbeeldje is dat het belangrijk is om ze te laten voelen dat ze een specifiek speciale plek voor zichzelf hebben en dat ze niet alleen maar onderdeel zijn van een programma. Een praktische suggestie was om bijvoorbeeld speciaal voor hen handdoeken te kopen in plaats van er eentje uit de familiekast te pakken. Wat we vooral geleerd hebben uit deze twee conferenties is de noodzaak van het hebben van meerdere mensen die ons in het werk kunnen helpen. Van de voorbeelden die we hoorden van anderen kregen we de indruk dat we effectiever zouden kunnen zijn als we een grotere staf zouden hebben. Die kan ons dan helpen met ieder specifiek onderdeel van onze bediening. Nu zijn we zo verdeeld tussen zielszorg, bezoekwerk, kantoorwerk, koken, schoonmaken, enzovoorts. Bid met ons dat de Heer mensen zal toevoegen, zoals Hem dat goeddunkt. We zijn zo dankbaar voor de gelegenheid om deze conferenties bij te kunnen wonen en danken de Heer voor de bemoediging, kennis en ideeën die we hebben gekregen.
Verzoening in de bossen Verzoening is een langdurig proces. Deze samenkomst in het Loobye Forest, een volgende stap in dit proces, was een vruchtbare onderneming. Hoewel niet alles zonder problemen verliep, voelen wij dat de verzoening in de naam van Jezus bevorderd werd. De opkomst was iets minder dan vorig jaar. De samenkomst begon met gebed en een paar woorden van Anis en Daniel Yahav van de Pniel gemeente in Tiberias. Een groep zong lofliederen in het Hebreeuws en een nummer in het Engels. Azar, de voorganger van de baptistengemeente in Nazareth bracht een prachtige boodschap over het zout en licht van de aarde zijn. Dit is op zich niet nieuw, maar Azar paste het heel mooi toe op het christenzijn en het handelen als broeders en zusters in Christus temidden van de rest van de wereld, die verzoening zo moeilijk maakt. Hierna zong een Arabisch koor enkele liederen, die door de hele menigte mee werden gezongen. De King’s Kids hebben ook twee dansen opgevoerd. Ze werden heel goed ontvangen en wisten de harten van de mensen aan te spreken. Hierna hebben we samen in het park met elkaar gegeten. Het is moeilijk voor mensen om nieuwe vrienden te maken van de “andere kant”, vooral omdat er veel culturele hindernissen kunnen zijn. We weten dat het een lang en langzaam proces is en we gaan stap voor stap vooruit met gebed bij elke stap. Laat de Heer Zijn verlossende werk doen voor de mensen van dit land.
King’s Kids treden op	Anis (links) gaat voor in gebed
Een behoorlijke opkomst

De House of Light is een geregistreerde liefdadigheidsinstelling in Israël. Het registratienummer is 016-210-5. Hartelijke groeten van Anis en Nawal Barhoum en heel de House of Light familie!